Her başlangıcın içinde biraz heyecan, biraz umut ve söylenmeyi bekleyen birkaç cümle vardır. Bugün ben de kendi cümlelerimle size merhaba diyorum.
Hayata kendi penceremden baktığım, insanı anlamaya çalıştığım; bazen bir kitabın satırlarında, bazen de günlük hayatın küçücük ayrıntılarında kendimi ve sizi arayacağım bir köşe burası.
Çünkü insan olmak, yalnızca yaşamak değil; hissetmek, düşünmek, yanılmak, öğrenmek ve bütün bunların içinde kendini yeniden bulmaya çalışmaktır.
Bu köşede bazen hayatın içinden konuşacağız, bazen insan ilişkilerini sorgulayacağız, bazen de bir kitabın bizde bıraktığı izden yola çıkacağız. Her zaman büyük meselelerden söz etmek zorunda değiliz. Kimi zaman küçücük bir olay, uzun uzun anlatılan düşüncelerden daha fazlasını söyler insana. Bir bakış, yarım kalmış bir cümle ya da sıradan bir günün içindeki küçük bir ayrıntı, üzerinde düşünmeye değer nice anlam barındırabilir.
İnanıyorum ki yazmak, yalnızca kelimeleri yan yana getirmek değildir. Bazen bir duyguyu görünür kılmak, bazen unutulan bir gerçeği hatırlatmak, bazen de bir insanın kalbine küçük bir pencere açmaktır.
Edebiyat da tam burada başlar belki. Bir romanın kahramanında kendimizi bulur, bir şiirin birkaç dizesinde günlerdir içimizde dolaşan ama adını koyamadığımız bir duyguyla karşılaşırız. Hiç tanımadığımız bir yazar, yıllar önce kurduğu bir cümleyle bugün bize dokunabilir. Zaman değişir, insanlar değişir; ama bazı duygular, bazı sorular ve bazı arayışlar hep bizimle kalır.
Edebiyatın en güzel tarafı da budur: Bize insanı, bütün karmaşıklığıyla yeniden hatırlatır. Başkasının hikâyesinde kendimizden bir parça bulmayı, farklı hayatları anlamayı ve dünyaya başka pencerelerden bakmayı öğretir.
Dilerim, bu köşede okuyacağınız bir cümle sizin de içinizden geçen bir duyguyu dile getirir. Belki bir kitap önerisi sizi daha önce hiç uğramadığınız bir dünyanın kapısına götürür, belki de üzerinde hiç düşünmediğiniz bir meseleye başka bir pencereden bakmanızı sağlar. Çünkü bazen bir yazı, insana yeni bir şey öğretmekten çok, içinde zaten var olan ama henüz farkına varmadığı bir düşünceyi hatırlatır.
Daha ilk yazıda uzun bir yolculuğun bütün duraklarını bilmek mümkün değil. Ama her yolculuk bir adımla, her güzel sohbet bir merhabayla başlar.
Benim ilk adımım bu, size ilk sözüm de merhaba…
Yolumuz kelimelerde, buluşmamız güzel düşüncelerde olsun.
Sevgiyle…
Esin Özzorlar